మనిషి ప్రతిభావంతం గా ఉండా లంటే ఏం చేయాలి ?

జీవితానికి అర్ధం పరమార్ధం ఉండాలంటారు పెద్దలు . 

అర్ధం తెలుకోవడానికి ఎవ్వరూ ఇష్ట పడరు . తోచిందేదో చేయడమే తప్ప , ఓ నిర్దిష్ట లక్ష్యం , పధక రచన , కార్యాచరణ అనేవి 90% మందికి ఉండవు . అంతా గాలివాటం !

భగవంతుడు మనిషికి తార్కిక శక్తిని ఇచ్చింది  మంచి -చెడు కి తేడా తెలుసు కోవదానికే తప్ప అనవసర మైన ఉసు పోక విషయాలను విస్లేశించ  మని మాత్రం కాదు .

మనిషికి ఉహ శక్తిని ఇచ్చింది సామర్ధ్యానికి అనుగుణ్య మైన కలలు కనమని ... అంతే గానీ మన సామర్ధ్యానికి అందుబాటులో లేని పగటి కలలు కనమని మాత్రం కాదు .

సాధారణ మానవుడు తన విజ్ఞానానికి ఏ  మాత్రం సంబంధం లేకుండా చేయగల అత్యంత ముఖ్య మైన కార్యం .... తన శరీరాన్ని ఆరోగ్యం గా ఉంచుకోవడం , తన మనస్సుని సంతోషం గా మిగుల్చు కోవడం ....తన బుద్ధిని పదునుగా అంటే వివేకం తో ఉంచుకోవడం .

యుక్తా - అయుక్త విచక్షణ అనేది సంఘ సంక్షేమానికి  సంబంధించిన విచక్షణ .

ధర్మ -అధర్మ విచక్షణ అనేది ప్రక్రుతి  కి సంబంధించిన వ్యవహారం ...

మనిషి జన్మకి అర్ధం ఏమిటి ?

అర్ధ , కామాలను సాధించు కోవ డ మే మనిషి జన్మకి అర్ధం !

అవి ఎలా సాధించు కోవాలో తెలుసు కోవడమే మనిషికి ,మృగానికి తేడా !

తెలుసు కొన్న దానిని నమ్మి ఆచరించడ మే సామాన్యుడికి ,ప్రతిభావంతుడికి ఉన్న తేడా !

అర్ధం అంటే అష్ట  ఐశ్వర్యాలు .

కామం అంటే  విషయాలపైన , మనుషుల పైన , సంఘటనల పైన కోరికలు .

అంటే , అర్ధ కామాలను పొందడానికి మనిషికి ఉన్న బలాలు ( ఆయుధాలు) ,బలహీనతలు ఏమిటి ?

రాగ ద్వీషాలు , అరిషడ్ వర్గాలు మొదలగు గుణ సంపత్తి  మనిషి బలహీనతలు . ఇవే బలహీనతలు మృగాలకు ,కీటకాలకు , పిపీలికానికి .... అంతెందుకు ప్రతి జీవ కణానికి ఇవన్నీ వేర్వేరు స్థాయిలలో  ఉంటాయి . మనుగడ సాగించడానికి వాటికి ఉన్న బలము - బలహీనత ఇవే !

కానీ మనిషికి,  భగవంతుడు లేదా ప్రక్రుతి కొన్ని సంపదలు ఇచ్చింది .

అవే  తార్కిక -విచక్షణ -వివేక సామర్ధ్యం ;

 సమాచార బట్వాడా  కోసం మాట,ఆట,  పాట , సంగీతం, తాళం , నాదం ,  సంజ్ఞా , లిపి ,భాష ...

జ్ఞాపక శక్తి ; ఉహా శక్తి ;

ఇవి మనకు తెలిసి , మనిషికి మాత్రమే ఉన్న మానవ సంపదలు !

ఈ మానవ సంపదలను ఏకాగ్రతా చిత్తం తో ,ఇష్ట పూర్వకం గా ,నైపుణ్యం తో ఉపయోగించు కొంటూ కార్యాచరణ చేసే వాడే ప్రతిభావంతుడు !

 జీవితానికి ఒక మిషన్ ' ని ఏర్పరచు కొని దానిని సాధించ దానికి కావలసిన  పధకాల ను చిన్న చిన్న విషయాలను కూడా వదిలి పెట్టకుండా ... కూలంకుషం  గా ఆలోచించి సిద్ధం చేసుకోవాలి . ఒక పధకం పనిచేయకపోతే రెండో పధకాన్ని కూడా ఆలోచించి సిద్ధం చేసుకోవాలి .

పధకం సిద్ధమైన తర్వాత వెంటనే .... ఏమాత్రం ఆలస్యం లేకుండా అమలు పరిచే చర్యలు ఆరంభించాలి .

విమర్శలు ,సలహాలు ,...ఎన్ని వచ్చినా పధకం ప్రకారం దూసుకు పోవాలి తప్ప వెను కడుగు వేయకూడదు . ఎందుకంటే ఆ పధకం లో ఉన్న సాధక బాధలు , ఆ పధకం వెనక ఉన్న లక్ష్యం పై నీ కంటే వేరెవ్వరికీ అవగాహన ఉండదు .

అవసరం లేని చోట , అనవసర మైన విషయాలలో తలదూర్చి సమయం వృధా చేసుకోవడం సామాన్యుల విషయం లో జరుగుతుం ది  . కానీ ప్రభావ శీలురు , ప్రతిభా వంతుల లో -  అనవసరమైన వారి కి , పనికి రాని   పనులకు  "లేదు " అని చెప్పగల సత్తా  ఉంటుంది .

పని  పై ఏకాగ్రత ఒక్కటే సరిపోదు . పని పై ఆత్మ వంచన లేని ఇష్టం ఉండాలి . లేని ఇష్టాన్ని నటించినా నష్ట పోయేది మనమే . ఏకాగ్రత తో పాటు, చేసే పనిలో నిపుణత లేక పోతే ఫలితం రాదు గదా ?

అంటే ఒక పని  ,సఫలీ కృత మవ్వా లంటే ,  ఏకాగ్రత ,ఇష్టత , నిపుణత .... ఈ మూడూ ఉండాలి . ప్రతిభావంతులకు ఇవన్నీ ఉంటాయి .

మనం చేసే పనిని సాధించు కోవడానికి మన పధకాలను అమలు చేసు కోవడానికి ఎలాంటి అభ్యంతరాల నైనా మనకు అడ్డు రానీయ కూడదు .

తొందర పాటు ఉండ కూడదు . సరైన సమయం కోసం వేచి ఉండే ఓర్పు ఉండాలి .

ప్రతి దాంట్లో వేలు పెట్ట కూడదు . అలా పెడితే ,ఎందులోనూ ఫలితం సాధించ లేము .

మన చుట్టూ  కూడా ప్రతిభా వంత మైన వాతావరణం ఉంచు కోవాలి . స్నేహితులు ,పుస్తకాలు ... ఎవరైనా ఏదైనా మన లక్ష్యానికి సాయం చేసే వారు మాత్రమే ఉండాలి .

సంగీత సాహిత్యాలు మన లను ఉత్తేజ పరచాలి . సకారాత్మక  ఉత్తేజం అందించే వ్యవస్థని మన చుట్టూ మనం నిలబెట్టుకోవాలి .

కొంత మంది ప్రతి సలహాకి విలువ ఇవ్వడానికి ప్రయత్నించి , చివరకు అంతా కలగా పులగం చేస్తారు . వీరికి విజయం దక్కదని  వేరే చెప్ప నక్కర లేదు . మరి కొంత మంది అందరినీ  తృప్తి పరచడానికి ప్రయత్నం చేసి చివరకు ఎవ్వరినీ సరిగ్గా తృప్తి పరచ లేక పలుచన అవుతారు .

కొంత మంది రాబోయే విషయాల గురించి , జరిగి పోయిన సంఘటనల విశ్లేషణ ల గురించి తెగ చెప్పేస్తా ఉంటారు .

ప్రతిభావంతులు భూత భవిష్యత్ విషయాలను వారి లక్ష్యానికి అనువుగా  అవసర మైనంత వరకు వాడుకొంటారు . అంటే గతం లో జరిగిన తప్పులు మళ్ళీ చేయరు . గతం లో జరిగిన విషయాల నుండి తనకు కావలసినంత వరకు విజ్ఞానాన్ని వాడు కొంటారు . అలాగే భవిష్యత్ లో తన పధకాల తీరు తెన్నులను ఇప్పుడే ఉహించి దానికి తగ్గ విధం గా తన పనిని , పని చేసే నిపుణతను మెరుగు పరచుకొంటారు .

 కల లు కనడం వేరు . పగటి కల లు కనడం వేరు .

కల మన ద్రుక్ఫదానికి , మన సామర్ధ్యానికి అనువైన దై ఉండాలి . అంటే, మన బలం ,బలహీనతలు మనకు తెలిసి ఉండాలి . ఎదుటి వాడి  బలాబలాల కంటే ముందే, మన సామర్ధ్య మేమిటో మనకు అవగాహన ఉండాలి . మానసిక పరమైన అవగాహన ఒ క్కటే సరిపోదు . పనిచేస్తూ ఉంటేనే మనకు ఎక్కువ అవగాహన కలుగుతుంది . ఎక్కడ తప్పులు చేస్తున్నామో , ఎవ్వరి వలన ... ఎ విషయాల వలన ఆయా తప్పులు జరుగు తున్నాయో  అప్పుడే బాగా అర్ధం అవుతుంది .

కొంత మంది రాబోయే మార్పులు గురించి తెగ వాగుతా ఉంటారు .

 ప్రతిభా వంతులు ఆ మార్పే తామవ్వుతారు ! ఆ మార్పుని వీళ్ళే పట్టు కొస్తారు . ఆ మార్పుతో ఎదగడానికి ప్రయత్నం చేస్తూ నే ఉంటారు .

మరి , మనిషికి పరమార్ధం  ఏమిటి ? 

 తన కర్మ ఖాతాలో ఉన్న కర్మలను భస్మం చేసుకోవడానికే మనిషి ఈ భూమి పై పడ్డాడు .

ఇది పరమార్దానికి చెందిన విషయం .

మనిషి కి ప్రశాంత మైన నిత్యానంద స్థితి కావాలీ అంటే ,ఈ మానవ సంపదలు సరి పోవు .

వేరే సంపదలు కావాలి .

శుచి - శౌ చ్యమ్ , దైర్యం ,నమ్మకం, శ్రద్ధ ,కరుణ ,ప్రేమ ,సేవా నిరతి ,దయ , దానం -ఇవే మనిషి  సాధించు కోవలసిన బలాలు . వీటినే మానవీయ సంపదలు లేదా సాధనా సంపత్తి అంటారు . ఎందుకంటే అభ్యాసం తో సాధించు కోవలసిన మానసిక లక్షణా లివి ! సాధనతో సమ కూరే సంపదలివి .

మానవీయ సంపదలకు ఆధారం ధర్మం ! మానవీయ సంపదలకు ఆకారం సత్యం !

దీనినే సనాతనులు - " సత్యం వద ... ధర్మం చర " అని సూక్ష్మం గా  చెప్పారు .

అర్ధ , కామాలను ధర్మ బద్ధం గా  పొంద డానికి మానవీయ సంపదలు సాధించుకోవాలి . దీనికి రెండు మార్గాలు . అవే , ప్రవ్రుత్తి (గృహస్థు ) మరియు నివృత్తి ( సన్యాసం ) మార్గాలు .

బాహ్య పరమైన పూజలు ,నామ సంకీర్తనలు ,రాజసిక దాన -తపో -యజ్ఞ కర్మలు ఇవి మొదటి మెట్టు ....

శరణాగతి , ప్రార్ధన , భక్తీ ,జ్ఞానం ,ధ్యానం , సాత్విక కర్మ ఫలసన్యాసమ్ అనేవి కొంచెం పై మెట్టు పైన ఉన్న మార్గాలు .

మెట్టు మెట్టు గా సాగిపోయి కాన్షస్ ను విశ్వ వ్యాపితం చేసుకొంటూ  అపరోక్షాను భూతి చెందడమే జీవిత పరమార్ధం. వీరే ద్రష్టలు,స్రష్టలు, మహర్షులు, జీవన్ముక్తులు  గా విఖ్యాతి పొందుతారు. 

స్వస్తి..