Sanatan sanskar

  మీ సుప్తచేతన (sub conscious) కున్న అధ్బుతమైన శక్తి ఎవ్వరూ ఊహించలేరు.  1) మీ సుప్తచేతన (sub conscious) కున్న శక్తి అంతు లేనిది. మీ సుప్తచేతనాత్మక మనసు మీకు ప్రేరణ కలగజేస్తుంది, మార్గదర్శనం చేస్తుంది. అది మీ జ్ఞ్యాపకాల గోదామునుంచి మీ గత జీవితంలోంచి ఎన్నో దృశ్యాలను వెలికిదీయగలదు. మీ గుండె చప్పుడును, రక్తప్రసారాన్ని అది నియంత్రించగలదు. మీ జీర్ణశక్తిని, తిన్నది ఒంట బట్టించుకోవటాన్ని, బయటకు పంపటాన్నినియంత్రిస్తుంది. మీరో రొట్టెముక్క తినప్పుడు, మీ సుప్తచేతనాత్మక మనసు దానిని – కణజాలం, కండరాలు, ఎముకలు, రక్తం  రూపాలలోకి మారుస్తుంది. ఈ ప్రక్రియలను భూప్రపంచంలోని అతి పెద్ద తెలివైన వాడికి కూడా తెలియకపోవచ్చు. మీ సుప్త చేతనాత్మక మనసు అన్ని ప్రధానమైన ప్రక్రియలను, శరీరధర్మాలను అదుపులో ఉంచుతుంది. అన్ని సమస్యలకు సమాధానాలు దానికి తెలుసు. మీ సుప్తచేతనాత్మక మనసు ఎప్పుడూ నిద్రపోదు, విశ్రమించదు. అది అన్ని వేళల పనిచేస్తూనే వుంటుంది. దానికున్న అధ్బుతమైన శక్తిని తెలుసుకోవాలంటే ఒక పని చేయండి. నిద్రపోయేముందు దానితో స్పష్టంగా మీరొక ప్రత్యేకమైన పని చేయాలనుకుంటున్నారని అనండి మీరు కోరుకున్న ఫలితాని...

పరి ప్రశ్నలు  ఈ ప్రపంచము ఏమిటి ? దీని తత్వం ఏమిటి ? దీన్ని పనికట్టుకొని సృష్టించారా ? లేక తనంతట తానె సృష్టి అయిందా ? అసలు మనకు ఇంద్రియగోచరం అవుతున్న  ఈ ప్రపంచం నిజంగా ఉందా ? లేక అది మనకు ఇంద్రియాలు , మనస్సు చేస్తున్న ఇంద్రజాలమా ? మానవ జీవితానికి లక్ష్యం ఏమిటి ? అర్ధం ఏమిటి ? అసలు మానవ జీవితానికి ఒక లక్ష్యము , అర్ధము ఉన్నాయా ? నేనెవరిని ? ఎక్కడినుంచి ఈ లోకానికి వచ్చాను ? ఇక్కడి నుంచి ఎక్కడికి  పోతాను ? జననానికి ముందు నేను ఉన్నానా ? మరణాంతరం నేను ఉంటానా ? ఇంతకి నాలోని ఈ “నేను” ఎవరు ? మానవుడు స్వతంత్రుడా ? అస్వతంత్రుడా . అతని నిర్ణయ స్వేచ్చా – free will – ఉందా ? మన పూర్వులు ఎవరు , ఏం చేశారు . ఎలా జీవించారు , ఏ విజయాలు సాధించారు , ఏ అపజయాలు పొందారు , మనకు ఏ వారసత్వం మిగిల్చి వెళ్లారు అనేది తెలుసుకోవాలి . * మానవుడు స్వభావ సిద్ధంగా వివేచనాశీలి . రేశియోసినేషణ్ (ratiocination ) – వివేచన – అనే లక్షణము అతడిని జంతువుల నుంచి విడదీస్తుంది జంతువులు తమ సహజ సంవేదనల సహాయముతో పనులు చేస్తాయి . మానవుడు మాత్రమే బుద్దిని ఉపయోగించి వివేచిస్తాడు . జంతువులు ప్రశ్నలు వేయవు . మానవుడు ప్రశ్నలు వేస్త...

  జీవుడు  అంటే? జీవిలోనే దేవుడు ఉంటాడని, జీవుడు- దేవుడు కలిసి ఉన్న ప్పుడే మానవ జీవితానికి పరిపూర్ణత్వం సిద్ధిస్తుందని ముండకోపనిషత్తు తెలియజేసింది. శరీరం ఒక దేవాలయంగా భావించినప్పుడు ఆ దేవాలయంలో ఉండే దేవుడు జీవుడు. అందు కే దేవుణ్ని జీవాత్మ, భగవంతుణ్ని పరమాత్మ అని తత్వవేత్తలు సంబోధిస్తుంటారు. భక్త కవులు తమ కవిత్వాల్లో జీవుణ్ని పరమా త్మ అంశగా అభివర్ణిస్తుంటారు. గోస్వామి తులసీదాసు అదే అభిప్రా యంతో సులభ శైలిలో ఈ పద్యం చెబుతాడు. ఈశ్వర్‌ అంశ్‌ జీవ్‌ అవినాసీ చేతన్‌ అమల్‌ సహజ్‌ సుఖ్‌ రాసీ సో మాయాబస్‌ భయవ్‌ గోసాయీ బంధ్యో కీర్‌ మరకట్‌ కీ నాయీ భగవంతుని అంశ అయిన జీవుడు, చైతన్యవంతుడు… నిర్మ లుడు… సుఖసంపన్నుడు… అమరుడు. మాయలో చిక్కుకున్న ఆ జీవుడు చిలుక, వానరం (కోతి) వలె తనను తాను బందీగా చేసు కుంటాడు. ఆ బంధంలో పడిన జీవుడు అదే పరమ సుఖంగా భావించి అందులోనే ఉండిపోతాడు. శారీరక ఇంద్రియాలకు బాని సగా మారిన మనిషి తనలోని పరమాత్మను తెలుసుకోలేడు అం టాడు కవి. జీవాత్మలోనే పరమాత్మ ఉంటాడని తెలుసుకోలేని వారు భగవంతుని కోసం బయట వెదుకుతుంటారు అంటాడు కబీరుదాసు. కస్తూరి మృగం స్వభావాన్ని ఉదహరిస్తూ కస్తూరి మృ...